Beschrijving van de saxofoon:

Mondstuk saxofoon

Al lijkt het uiterlijk niet zo, toch is de saxofoon een houten blaas instrument.
Bij de saxofoon is aan de onderkant van het mondstuk, een enkel stuk riet bevestigd d.m.v. een metalen band (de saxofoon hoort dan ook bij de enkelriet-instrumenten).
Een riethouder houdt het rietje op zijn plaats en de spanning kan geregeld worden door de schroeven aan te draaien.
Om geluid uit de saxofoon te krijgen moet je lucht persen tussen het riet en het mondstuk. Hierdoor breng je het riet in trilling en wordt een toon gemaakt.
De saxofoon bestaat uit een conisch geboorde buis met gaten en kleppen.
Kleppen zorgen ervoor dat de gaten, die in de buis van het instrument zijn geboord, afgesloten kunnen worden. Door het indrukken of loslaten van deze kleppen, kun je op dit instrument verschillende tonen maken.
Oorspronkelijk bestond de saxofoon-familie uit 14 leden. Tegenwoordig worden er nog maar 8 gemaakt.
Deze 8 zijn, te beginnen met de kleinste: de sopranino, de sopraan, de alt, de tenor, de bariton, de bas, de contrabas en de subcontrabas.
Alleen de sopraan, de alt , de tenor en de bariton worden nog op grote schaal gebruikt.


Als we de 4 laatsten van klein naar groot bekijken, d.w.z. van de hoogste klank naar de laagste klank, is de sopraan sax de kleinste van de familie.
De sopraansax kenmerkt zich doordat ze geen u-vormige hoorn heeft, maar een rechte conische buis.
De volgende in rij is de alt sax.
De alt sax is de meest populaire sax van de saxofoon familie. Ze klinkt iets lager dan de sopraansax en heeft op het einde een omhoog gebogen wijde klankbeker.
Het is een erg veelzijdig instrument dat in bijna al de vormen van muziek wordt gebruikt.

De tenor sax lijkt uiterlijk sterk op de alt sax, maar is groter en dieper van klank.
De bariton sax is de grootste van de saxofoons. Zijn klank is het diepst en wordt daarom ook wel bas saxofoon genoemd. Hij is ook anders van vorm dan de alt of tenor sax

terug naar instrumentenpagina